Deze week werd ik blij van:
 |
| Koude ochtenden, met nevel. Kijk maar in de verte! |
 |
| Ravin's verjaardag, eigenlijk vorige week. Hier alsnog! |
 |
| Ursula Uil, hier nog in stukken. |
 |
| Zonder vleugels en gezicht. |
 |
| En hier klaar! |
 |
| Eindelijk slaat de lichttherapie aan! |
Onderweg naar mijn werk, rijd ik door de polder, langs verschillende natuurgebieden en langs de randmeren. Deze week straalde het landschap heel duidelijk HERFST uit. De ochtenddauw die spookachtig boven de velden en de greppels hangt, de randen van het randmeer aan het oog onttrekt. Elk seizoen heeft zo zijn charme en ook al vind ik de lente en de zomer heerlijk, dit is ook weer fijn.
Ravin werd vorige week zondag 5 jaar! Mede door de drukte, ben ik er niet aan toegekomen om een blessings te maken. Dan maar met vertraging, want dit is zeker een zegen! En toch is het dubbel! Het is zo fijn dat de jongens steeds zelfstandiger worden, meer zelf kunnen en ons steeds minder nodig hebben. Tegelijk besef ik me dat die tijd nooit meer terugkomt. Ik zal de herinneringen koesteren.
Lieve
Anki gaf me een boek, een breiboek, van Donna Wilson. Met daarin allemaal mooie knuffels. Mijn eerste project uit dat boek, werd
Kleine Tijg. (Voor Anki uiteraard!) Het tweede project staat hierboven: Ursula Uil. Met de donkere avonden voor de boeg, zal ik geregeld een breiwerkje oppakken. Nu eerst eens een bivakmuts voor mijn -ernstig in soldaten geïnteresseerde- neefje proberen te breien. Ik ben nog maar net 1 jaar autodidact in het breien.... Vandaar 'proberen'.
En onderaan een foto van mij. Mijn gezicht zat onder de rode vlekken. Psoriasis. Na een maand lichttherapie, van 2 keer per week naar het ziekenhuis rijden, om daarna enkele minuten in een hoogtezon kabine te staan, zijn de vlekken nagenoeg weg! Hoera! (oja, en die blauwe poncho is mijn derde breiproject van vorig jaar)
Anki begon met het tellen van haar zegeningen. Bij haar kun je ook de anderen zien die wekelijks even terugblikken op hun zegeningen.
